Meng de avond ervoor, voor het deeg, de patentbloem, gist, melk, zout, suiker en het ei tot een samenhangend deeg. Voeg dan beetje bij beetje de boter toe tot dit helemaal is opgenomen en het een soepel deeg is (ong 8 min in een kitchenaid stand 4). Dek af met folie, doe de kom in een plastic tas en zet in de koelkast tot de volgende ochtend.
De volgende ochtend: Los de instant espresso op met een eetlepel warm water. Meng de boter, suiker, kaneelpoeder, instant koffie en vanille tot een egaal mengsel. Laat dit staan op kamertemp (in het filmpje had ik geen boter op kamertemp en heb ik de boter gesmolten. Dit kan ook, maar laat het mengsel dan wel weer eerst stevig worden voor gebruik).
Rol het deeg uit tot een lap van 24 cm breed, 3 mm dik en verder zo lang mogelijk (voor meer laagjes in je broodje). Smeer in met de kaneelsuiker boter, houd de randjes vrij, en snij dan stroken van 3cm breed. Als het goed is heb je 3cm ruimte aan beide over waar weinig tot geen vulling zit, dit kan weg.
Rol de stroken op, leg dit in een met bakpapier bedekte ovenschaal en laat rijzen tot praktisch verdubbeld (ongeveer een uur, kamertemp).
Verwarm de oven voor op 200 graden en bak de broodjes 15 minuten af. Laat afkoelen.
Haal het merg uit de vanilleboon en klop samen met de poedersuiker op met de mascarpone (suiker zie je niet in het filmpje, dit was ik vergeten te filmen). Voeg de slagroom toe en meng door tot een luchtig mengsel.
Smeer de broodjes in met de frosting en strooi er als laatste wat cacao (via een zeefje) overheen.